Justin Bieber vs Casper

Τελικά ο Justin Bieber βρίσκεται στο Φεστιβάλ εδώ στον Πύργο; Όλοι λένε ότι ο Casper είναι o Justin Bieber της Ολλανδίας; Κάτι τέτοιο όμως ισχύει;
Αυτό σίγουρα του δίνει πολλά περισσότερα προνόμια (χωρίς να εννούμε ότι δεν είχε ήδη αρκετά) ωστόσο όπως και ο ίδιος δηλώνει δεν μοίαζει με τον Justin και δε του αρέσει να τον αποκαλούν έτσι.
Εμείς λοιπόν βρήκαμε και σας παρουσιάζουμε τις παρακάτω διαφορές και ομοιότητες ανάμεσα τους:

Ο Έρωτας Στα Χρόνια Της Chrisismas

Nαι! Και στο φεστιβάλ (όχι μόνο στον πειρασμό, kismet,ασημένια φεγγάρια,και σε όποιο άλλο serial, τούρκικης παραγωγής, έχει κατακλείσει την ελληνική TV) υπάρχουν ΕΡΨΤΙΚΑ ΤΡΙΓΩΝΑ (όχι αυτά του πανοράματος). Ξεκινάμε λοιπόν απο το….zizanimation team (Κατράκης for the win). To βασικό ζευγάρι στην αρχή(!) ήταν ο Θανάσης με τη Μαρινίκη. Ως επί το πλείστον, ο Θανάσης ήταν ο ταξιτζής του φεστιβάλ-αν και λιγο καθυστερημένα- μας πήγαινε Δημαρχείο-Σπίτι-Νομαρχία-Απόλλωνα.

One bite

  …από Ζιζανιακές ενδοεπικοινωνίες:
Αλήθεια ρε θα φάω, όταν προλάβω. Δεν πρόλαβα….
Βασίλη, έλα, κάνε λίγο τον Μπούμπα (Τιμόόόόόόν).
Εντάξει μεταξύ 2 με 3μιση παθαίνω μία κρίση πανικού, αλλά είμαι καλά.
J’ ADORE …αχ το έβγαλα από μέσα μου.
Αχ κοίτα όλοι είναι εδώ, ακόμα και η κουτσή Μαρία-Γιώτα.
Στην αθήνα τρώω μόνο μια φορά την ημέρα, εδώ 2 …πωωωωωω

Συνέντευξη με τον Μανούσο Μανουσάκη

… κριτή στις ταινίες μεγάλου μήκους του φεστιβάλ
-Ζ:Καλημέρα
-Μ.Μ.: Καλησπέρα.
-Ζ: Λοιπόν, έρχεστε πρώτη στο Φεστιβάλ Ολυμπίας, σωστα;
-Μ.Μ.: Πρώτη φορά στο Φεστιβάλ, πρώτη φορά στον Πύργο, πρώτη φορά γενικά στην περιοχή, πλην βέβαια της Αρχαίας Ολυμπίας στην οποία έχω ξαναβρεθεί. Και όλα είναι πάρα πολύ καλά, η φιλοξενία, το φαγητό, οι χώροι. Αυτά.
-Ζ: Έχετε ξανασυμμετάσχει σε κριτικές επιτροπές;
-Μ.Μ.: Ναι, φυσικά, στο φεστιβάλ της Δράμας, της Θεσσαλνίκης και σε άλλα.
-Ζ: Οι ταινίες που έχετε παρακολουθήσει μέχρι στιγμής ήταν αντάξιες των προσδοκιών σας;
-Μ.Μ.: Α, εγώ δεν προσδοκώ κάτι, είμαι πολύ καλός θεατής (γέλια). Πάω να δω αυτό που υπάρχει, δεν προσδοκώ κάτι απλά το βλέπω. Μπορώ να πω ότι οι ταινίες είναι αρκετά καλές, πιο πάνω από μέτριες οι περισότερες και αρκετά καλές κάποιες. Φυσικά υπάρχουν ταινές που δεν είναι αρκετά καλές αλλά εντάξει αυτά συμβαίνουν σε κάθε φεστιβάλ. Όμως και το επίπεδο των θεατών είναι πολύ υψηλό και αυτό είναι πολύ σημαντικό, και σε συνδυασμό ταινίας-θεατών είναι ένα εξαιρετικό σύνολο.

Κριτική για την ταινία ‘’Run sister,run’’

Run…run…πολύ τρεχαλητό είχε η ταινία για την γλυκόπικρη ομορφιά της νιότης  που έθετε σε προβληματισμό τη σκέψη των νέων και των γονιών ταυτόχρονα, οι οποίοι στην κρίσιμη φάση της εφηβείας προσπαθούν να αφουγκραστουν ο ένας τα προβλήματα του άλλου και να τα αντιμετωπίσουν. Η ταινία ήταν επίκαιρη καθώς η συμπεριφορά των νέων κατα την περίοδο της εφηβείας  πάντα είναι ενα θέμα το οποίο απασχολεί. Οι ερμηνείες των κοριτσιών ήταν απίστευτες, ιδιαίτερα της Siri, της οποίας ο ρόλος απαιτούσε πολλές υποκριτικές ικανότητες. Τα 2 κορίτσια είχαν διαφορετικούς χαρακτήρες οι οποίοι φαινομενικά δεν θα μπορούσαν να έχουν κάτι κοινό. Όπως φάνηκε όμως στην πορεία της ταινίας, γίνονται ένα και τελικά αλληλοσυμπληρώνονται. Οκ! Αυτή ήταν η κριτική κάποιου μεγάλου.

Interview with Katy Kavanaugh – Judge for Feature Films

 1.    We’re are having a great time in this years festival, what about you?

-Yes, I’m having a wonderful time here. Wonderful hospitality as always. The times are  difficult  and it is important for people to be together and show love. Despite difficult times I find there is even more hospitality.

2. Have you noticed any differences between the last time you were here?

- Let me think, 2003 was the first time I came. When I first came it was mostly for the camera Zizanio because I had put together a similar program for films made by young Americans and brought them here in particular as a intervention just before the war in Iraq was about to begin. Its was an intervention for for young people in Greece and America to stay connected despite the bad feeling towards the American government.

Running to the festival

Το Δεκέμβρη του 2008, μια ομάδα παιδιών -ανάμεσα τους και ο γράφοντας- μαζί με δύο καθηγήτριες από ένα σχολείο από τη μακρινή Χαλκιδική, το Γενικό Λύκειο Νέων Μουδανιών, ταξίδεψε μέχρι τον Πύργο για να παρακολουθήσει το φεστιβάλ Ολυμπίας και την Camera Zizanio. Το αποτέλεσμα; Ανυπέρβλητος ενθουσιασμός!
Θυμάμαι τότε ότι η επιστροφή στη ρουτίνα ήταν βασανιστική. Αυτό όμως σε πορώνει ακόμα περισσότερο για την επόμενη χρονιά και σε γεμίζει ανυπομονησία. Στο μεταξύ, στα πλαίσια του σχολείου, φτιάχνουμε μια ταινία μηκρού μήκους, την οποία και στέλνουμε στο φεστιβάλ το 2009. Η ταινία μας φτάνει στον Πύργο, εμείς όμως όχι.. Επακόλουθο η απογοήτευση, αλλά και η χαρά που συμμετέχουμε -με διαφορετικό τρόπο αυτή τη φορά- στο φεστιβάλ.

Συνέντευξη με την Χαρά Αλεξάκη

 Με τι ασχολείστε στο εργαστήριο;
Αυτός ο χώρος έγινε φιλικός μέσα από την συμμετοχή τόσο όμορφων ανθρώπων οι οποιοί είναι κάθε ηλικίας, είναι από έφηβοι ως 60. Προσπαθώ να δώσω κάποια ερεθίσματα, τα οποία κινητοποιούν δυνάμεις μέσα τους και ανακαλύπτουν ξανά το παιδί μέσα τους που ίσως έχουν χάσει χρόνια πριν. Υποτίθεται ότι είναι δύσκολο για τους μεγάλους. Κάνω διαφορετικά πράγματα από το ένα εργαστήρι στο άλλο. Εξαρτάται βέβαια από τους ανθρώπους που το απαρτίζουν, δηλαδή από το πόσο έτοιμοι είναι να παίξουν και να είναι ελεύθεροι, αληθινοί,  και να μοιραστούν τα συναισθήματά τους.
2)Πώς σας φαίνεται ότι σε όλα τα πόστα του Φεστιβάλ υπάρχουν παιδιά ;
Είμαι ευτιχισμένη ,γι’αυτό ,γιατί ζω για τα παιδιά και δουλεύω με παιδια εδώ και 34 χρόνια .Οι τέχνες λείπουν από την εκπαίδευση ,και τα παιδιά δεν εξασκούνται σ’αυτές και δεν είναι ωραίο να περιορίζονται σ’ αυτά που δίνει στο σχολείο .Ξέρω ότι βέβαια το Φεστιβάλ για σας είναι πολύ σημαντικό .Πιστεύω ότι στα χέρια σας και στην καρδιά σας κρατάτε το αύριο .Μην αφήσετε να σας απαξιώνουν .Να υπολογίζετε αυτούς που σας αγαπάνε ,να ακούτε δημιουργικούς ανθρώπους .Είμαι πολύ ευτιχισμένη που είστε εδώ και πάντα να κυνήγατε δραστηριότητες και έξω από το σχολείο,γιατί η τέχνη είναι η γλώσσα των συναισθημάτων .

Mobile

Απ τ καλύτερα animation..
Το δεύτερο μέρος της χθεσινής ταινίας μικρού μήκους Mobile. Η ταινία έφερε το χαμόγελο στους θεατές. Κατά την άποψη μου είχε πολύ ωραία περιβάλλοντα και έδιναν την εικόνα ενός καθαρόαιμου παιδικού animation. Επίσης είχε πολύ ωραία ηχητικά εφε τα οποία βοήθησαν στο να γίνει πιο αστείο. Ακόμα, αν και δεν είχε κάποια συγκεκριμένη υπόθεση σου κινούσε το ενδιαφέρον να την δείς.
Τέλος, μικροί, μεγάλοι ένιωσαν ακριβώς αυτό που περνούσε η ταινία.. αναστάτωση
Αναστασία Δρακοπούλου.

Λίγο απ’ όλα

Επειδή όλο τα ίδια και τα ίδια βλέπουμε, είπαμε να πρωτοτυπήσουμεμε τον πιό εύκολο και ξαπλωτό τρόπο. Θα σας παρουσιάσουμε ατόφια μια φιλοσοφική συζήτηση,όταν τα φώτα του συνεδριακού σβήνουν.
Θ: Δεν πειράζει Εύα, υπάρχουν και άλλοι άντρες στο φεστιβάλ.
Ε: Ντάξει Θανάση.Θα μπορούσατε να με αφήσετε στην πλάνη μου. Τώρα θα πρέπει να ζήσω με αυτό! Υπάρχουν ΑΝΤΡΕΣ εκεί έξω;
Γ: Με την ίδια λογική,υπάρχουν γυναίκες εκεί έξω, ερωτώ ο ερωτιάρης;
Θ: Άστο Zen, μεγάαααλη κουβέντα αυτή που είπες! Με τούτα και με κείνα,τελείωσε και αυτό το φεστιβαλ! Καλά περάσαμε,ετσι;