Στα ανθρώπινα δικαιώματα δεν χωρούν υποσημειώσεις

poreia-alexi1

Το φεστιβάλ τρέχει τις διάφορες δράσεις του ακάθεκτο, αν και οι τελευταίες μέρες είναι σε απόσταση αναπνοής. Την ίδια στιγμή που λαμβάνει χώρα στην πόλη μας ένα καθαρά δημιουργικό γεγονός που αν μη τι άλλο μόνο σημάδια ελπίδας δίνει, οι εξελίξεις τρέχουν και αυτές. Με αφορμή τα γεγονότα της τελευταίας περιόδου και της ανερχόμενης επετείου της 6ης Δεκεμβρίου, εις μνήμη του τότε συμμαθητή μας Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, αποφάσισα να πραγματευτώ το καταλυτικό ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ειδικότερα της εκπαίδευσης.

Για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως είναι γνωστό, θυσιάστηκαν πολλές ζωές για να απολαμβάνουμε εμείς-σε θεωρητικό επίπεδο τουλάχιστον-ή τελοσπάντων να έχουμε μέρος συμμετοχής σε αυτά. Όταν κάνουμε λόγο για αυτά πρωτίστως μας έρχονται  στο μυαλό το δικαίωμα στη ζωή και στην ελευθερία, την ελευθερίας σκέψης και έκφρασης. Εκτός των βασικών, τροφής, στέγης, ιατρικής περίθαλψης, εργασίας, ένα από τα σημαντικότερα είναι το δικαίωμα στην παιδεία και στην εκπαίδευση .

Αδιαπραγμάτευτο είναι το δικαίωμα στην εκπαίδευση! Η εκπαίδευση και η τέχνη είναι σπουδαίες και αναγκαίες  και όπως έχει αποδειχθεί ζωτικής σημασίας για κάθε άνθρωπο. Αυτή την ανάγκη το ανθρώπινο όν την ανέδειξε από την πρώτη στιγμή της εμφάνισής του καθώς και σε όλο το φάσμα της ιστορικής του πορείας.

Αυτό είναι το καταλληλότερο σημείο για να εστιάσω στο φλέγον ζήτημα των ημερών μας.

Ο Νίκος Ρωμανός ήταν μόλις 15 ετών, όταν ο συνομήλικος και στενός του φίλος και συμμαθητής μας, Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, άοπλος πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε στα Εξάρχεια, εκείνο το βράδυ  της 6ης Δεκεμβρίου του 2008. Ο Ρωμανός είδε τον φίλο του να πεθαίνει μπροστά στα μάτια του.(Ένα τέτοιο γεγονός μόνο ανεπηρέαστο δεν μπορεί να σε αφήσει). Από τις 10/11/2014 ο προαναφερθέν έχει προβεί σε απεργία πείνας απαιτώντας να λαμβάνει, όπως δικαιούται άδειες από τη φυλακή, ώστε να παρακολουθεί τα μηνύματά του στο πανεπιστήμιο.

Ο καθένας πράττει ή έστω ενεργεί σε κάποιες περιπτώσεις εν ονόματι μιας ιδέας. Είναι θέμα λοιπόν του καθενός να επικρίνει ή να κατακρίνει οποιαδήποτε συμπεριφορά. Είναι θέμα όμως όλων μας και ειδικότερα της νέας γενιάς η υπεράσπιση του θεμελιώδους δικαιώματος στην εκπαίδευση.

Η χώρα μας συγκαταλέγεται στις δημοκρατικές και πολιτισμένες χώρες-άσχετα που σήμερα κάποιες  ενέργειες υποσκάπτουν αυτές τις αξίες-. Αυτό μας επιτρέπει να προσδιορίσουμε και το χαρακτήρα του δικαστικού μας συστήματος. Αυτός, δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από ένα καθαρά σωφρονιστικό και σε καμία περίπτωση εκδικητικό. Δε γίνεται λοιπόν να αντιφάσκει σε θέματα παιδείας και εκπαίδευσης.

Τα ανθρώπινα  δικαιώματα λοιπόν, ισχύουν τα ίδια για όλους. Κατά την ιδέα αυτών, «αν ο δημόσιος διάλογος εν καιρώ ειρήνης στην παγκόσμια κοινότητα  διαθέτει κοινή ηθική, είναι αυτή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας και η Camera Zizanio μέσα από όλες τις δράσεις, τα εργαστήρια και τις ταινίες, ας καλέσει τους φίλους του από όλο τον πλανήτη Γη και ας μας μυήσει στην αξία της εκπαίδευσης. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να κάνουμε πράξη την αλλαγή που ονειρευόμαστε.

Ανδριάνα Θεοχάρη – Γ’ Λυκείου

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s