«Ο κόσμος αλλάζει… Εμείς;»

dortmund-team

Συνέντευξη στις Νεφέλη Ακουμιανάκη, Φρόσω Βλαχαναστάση, Λένια Δούζα

Επιμέλεια: Ηρώ Ρήγα

Μια εβδομάδα γεμάτη αισιοδοξία και χαμόγελα είχαν τη τύχη να περάσουν οι 6 τυχεροί νέοι της Ηλείας που επισκέφτηκαν το Ντόρτμουντ της Γερμανίας στo πλαίσιo της κοινής ελληνογερμανικής δράσης «Ο κόσμος αλλάζει. Εμείς;». Tη δράση σχεδίασαν δυο οργανώσεις με σημαντική δράση στην οπτικοακουστική επικοινωνία και έκφραση των νέων ανθρώπων, η «Young Dogs», από τη Γερμανία και το «Νεανικό Πλάνο» (που οργανώνει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους και την Camera Ζizaniο) από την Ελλάδα. Η ομάδα των «ζιζανίων» αποτελείται από 3 μαθήτριες τις: Λίνα Λύγκα, Βάσω Λιακοπούλου, και Έρρικα Παναγοπούλου όπως επίσης από 3 φοιτητές τους: Στέλιο Φίλαε, Άρη Μουζάκη και Αναστασία Δρακοπούλου από τον Πύργο που τώρα σπουδάζουν σε άλλες πόλεις. Οι έφηβοι συνοδεύονταν από τον Κυριάκο Χαριτάκη, υπεύθυνο Καλλιτεχνικών εργαστηρίων του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, είχε σκοπό τη δημιουργία κάποιων ντοκιμαντέρ με θέμα τη διαρκή αλλαγή του κόσμου στην Ευρώπη. Τα παιδιά συνεργάστηκαν με 6 συνομίληκούς τους από τη Γερμανία, μοιράζοντας μαζί τους τη κοινή μεγάλη αγάπη τους, τον κινηματογράφο. Σε 8 μέρες κατάφεραν να πραγματοποιήσουν τη πρώτη φάση της «αποστολής» τους και η συνέχεια έπεται στον Πύργο τις ημέρες που θα διεξαχθεί το φεστιβάλ. Οι νέοι, ενθουσιασμένοι από το όμορφο ταξίδι τους, μας μίλησαν για τις εμπειρίες που βίωσαν, τις γνώσεις που απέκτησαν, και κυρίως τις απόψεις που διαμόρφωσαν ταξιδεύοντας σε μια χώρα που οι περισσότεροι Έλληνες αντιμετωπίζουν με δισταγμό, λόγω προκαταταλήψεων. Άλλωστε, όπως έχει πει ο συγγραφέας Μιγκέλ ντε Ουναμούνο, «O φασισμός θεραπεύεται με το διάβασμα. Και ο ρατσισμός, με το ταξίδι».Dortmund1

  1. Κοινός στόχος σας πριν φύγετε από την Ελλάδα ήταν η δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ που να καταρρίπτει κάθε προκατάληψη και στερεότυπο ανάμεσα στις δυο χώρες, σε έναν κόσμο που διαρκώς αλλάζει και εξελίσσεται. Θεωρείτε πως καταφέρατε τον σκοπό σας;

Λίνα: Δημιουργήθηκαν συνολικά τρία ντοκιμαντέρ που το καθένα είχε ως θέμα μια αλλαγή με θετικό πρόσημο που συνέβη στην πόλη του Ντόρτμουντ. Συγκεκριμένα: α) η περίπτωση του Τούρκου μετανάστη που κατάφερε να εδραιώσει την δική του επιχείρηση-περίπτερο, καταλαμβάνοντας την δική του επαγγελματική και κοινωνική μερίδα, β) η ανατροπή όπου μια «μοντέρνα» εικόνα τύπου graffiti -φτιαγμένη από ομάδα επαγγελματιών- παίρνει τη θέση της στο «παραδοσιακό» ίδρυμα ενός γηροκομείου, και γ) η μεταμόρφωση ενός χώρου άλλοτε παραγωγής ζύθου (κλασσικού γερμανικού προϊόντος) σ’ ένα σύγχρονο πολιτιστικό πολυχώρο σύμφωνα με την διαδοχή των εποχών. Τα επιμέρους θέματα δεν επικεντρώθηκαν τόσο στη σχέση Ελλήνων-Γερμανών, αλλά σε τρεις τύπους κοινωνικής και πολιτιστικής κινητικότητας. Οι περιπτώσεις αυτές στάθηκαν ισχυρές υποθέσεις εργασίας για τις ομάδες των δύο χωρών, δίνοντάς τους την ευκαιρία να επικοινωνήσουν, να ανταλλάξουν απόψεις και να συνεργαστούν δημιουργικά. Ο στόχος επιτεύχθηκε γιατί την ώρα της δράσης, καθόλου δεν ενδιέφερε η εθνική προέλευση του καθενός.

Έρη: Η Ελλάδα και η Γερμανία θεωρούνται δύο χώρες οι οποίες έχουν κάποιες διαφορές όσον αφορά το οικονομικό και βιοτικό τους επίπεδο.. Αυτό που προσπαθήσαμε να δείξουμε μέσω των 3 ντοκιμαντέρ που ετοιμάσαμε ήταν το ότι παρά τις διαφορές που έχουν οι δύο χώρες, υπάρχουν κάποια πράγματα που είναι κοινά ή τουλάχιστον παρόμοια.

Αναστασία: Πιστεύω πως καταφέραμε το στόχο μας να δείξουμε τις προκαταλήψεις ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γερμανία.

dortmund1

  1. Θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας τις εμπειρίες και τα συναισθήματά σας μετά από ένα τόσο πολυπόθητο ταξίδι;

Άρης: Αρχικά, θα ήθελα να ευχαριστήσω το φεστιβάλ για την ευκαιρία που μου έδωσαν να ταξιδέψω στο Ντόρτμουντ της Γερμανίας! Το ταξίδι αυτό, η συνεργασία αυτή μόνο θετικά αποτελέσματα θα έχει και για αυτό είμαι σίγουρος! Η συνεργασία μας ήταν άψογη, εννοείται πως υπήρχαν διαφορές κατά την διάρκεια του γυρίσματος, αλλά πάντα υπάρχουν αυτά και με αυτόν τον τρόπο το αποτέλεσμα είναι καλύτερο! Μάθαμε πολλά διαφορετικά πράγματα όπως τον  τρόπο που δουλεύουν, τον εξοπλισμό που διέθεταν, βιώσαμε την καθημερινότητα των παιδιών και μας έκανε εντύπωση ο πολιτισμός τους σε αντίθεση με τα στερεότυπα που επικρατούν!

Λίνα: Είναι δύσκολο οι λέξεις να εγκλωβίσουν εικόνες, ήχους και σκέψεις ενός ταξιδιού επτά ημερών. Μια μακρινή Ευρωπαϊκή πόλη, άρτια οργανωμένη σε όλες τις λειτουργίες της, προσέφερε πλήθος νέων πολιτιστικών στοιχείων στη ματιά των Ελλήνων εφήβων. Ξεχωρίσαμε την πειθαρχία όχι μόνο των παιδιών με τα οποία συνεργαστήκαμε, αλλά και του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντος στο οποίου βρεθήκαμε. Ο βαρύς χειμωνιάτικος καιρός έδωσε ακόμα πιο «εκδρομική» διάσταση στο ταξίδι μας.

Βάσω: Τα συναισθήματα που έχω μετά από αυτό το τόσο όμορφο ταξίδι σίγουρα είναι πολλά και δεν μπορώ να τα περιγράψω με λόγια! Περάσαμε τόσο όμορφες στιγμές, γνωρίσαμε νέους ανθρώπους και το πολύ όμορφο Dortmund! Πραγματικά, θεωρώ ότι είμαστε πολύ τυχεροί που μπορέσαμε να πάρουμε μέρος σε αυτό το εργαστήριο, γιατί πήραμε πράγματα όχι μόνο στο κινηματογραφικό κομμάτι, αλλά και σε προσωπικό! Είδα πολλά πράγματα που δεν έχουν σε καμία περίπτωση σχέση με αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα. Πράγματα που τα κρατώ και προχωρώ την ζωή μου και από μια άλλη οπτική γωνία. Δεν είχα ξαναταξιδέψει, οπότε μπορούν όλοι να καταλάβουν τον ενθουσιασμό που νιώθω. Ακόμα δεν το έχω πιστέψει!

Έρη: Αρχικά, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τους ανθρώπους που μου έδωσαν την ευκαιρία να πάω σε αυτό το υπέροχο και ιδιαίτερο ταξίδι… Και πραγματικά δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψεις ταξίδια σαν αυτά… Τι να πρωτοπείς! Ότι όλη η παρέα ήταν υπέροχη (και πόσο μάλλον όταν γνωριζόμασταν αρκετά όλοι μεταξύ μας, οι Έλληνες, πριν από το ταξίδι) και περνάγαμε τέλεια όλοι μαζί; Ότι η πόλη που επισκεφτήκαμε, η Ντόρντμουντ, ήταν πανέμορφη; Ότι κάναμε πολλούς νέους φίλους; Ότι δουλέψαμε με επαγγελματικό εξοπλισμό που μας δόθηκε, ενώ στην Ελλάδα δεν είχαμε ποτέ αυτή τη δυνατότητα; Ότι είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε έναν εντελώς διαφορετικό πολιτισμό, σε μια περίοδο που οι περισσότεροι Έλληνες δεν έχουν καν την «πολυτέλεια» να ΣΚΕΦΤΟΥΝ να οργανώσουν ένα ταξίδι στο εξωτερικό; Δεν υπάρχουν λόγια, και μόνο μια λέξη μου έρχεται τόσο έντονα στο μυαλό: ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ.

dortmund11

  1. Ποια ήταν η αντιμετώπιση των Γερμανών απέναντι σε 7 νέους Έλληνες που φιλοξενούνται στη χώρα τους;

Λίνα: Καθένας μας φιλοξενήθηκε σε διαφορετικά σπίτια φοιτητών, οι οποίοι μας υποδέχτηκαν με τον καλύτερο τρόπο. Ο περισσότερος χρόνος πέρασε στο κτίριο U, σε μια αίθουσα, ενός από τους επτά ορόφους του, όπου συγκεντρωνόταν το υλικό, γίνονταν οι συζητήσεις και το μοντάζ (στην αίθουσα αυτήν βρίσκονταν γύρω στους 20 Η/Υ τελευταίας τεχνολογίας μάρκας apple), αλλά και στις περιοχές εκείνες της πόλης που γίνονταν τα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ. Στους χώρους λοιπόν αυτούς, μας υπέδειξαν την χρήση του εξοπλισμού, δίνοντάς μας την ευκαιρία να υλοποιήσουμε τις ιδέες και τις σκέψεις μας πάνω στην δημιουργία της ταινίας μας. Αυστηροί με την τήρηση του προγράμματος, ενέταξαν κι εμάς σ’ αυτήν την βαθύτερη συνήθεια του λαού τους σε πλαίσια συνεργασίας.

Αναστασία: Τα παιδιά ήταν πάρα πολύ φιλικά και καλοσυνάτα απέναντί μας. Η συνεργασία ήταν άψογη λόγω του ότι δεν υπήρχαν προκαταλήψεις μεταξύ μας και μας συμπεριφέρονταν σαν να μην είχαν ακούσει αυτά στις τηλεοράσεις.

Άρης: Τα παιδιά από την πρώτη στιγμή μας υποδέχτηκαν θερμά και μας αγκάλιασαν σαν να γνωριζόμασταν ήδη! Αυτή η κίνηση μας έκανε να δεθούμε και να νιώσουμε άνετα. Σχεδόν κάθε βράδυ βρισκόμασταν σε διαφορετικά σπίτια συζητώντας, ανταλλάζοντας απόψεις και λέγοντας βιώματα και αστείες ιστορίες. Επίσης, γνωρίσαμε πολλούς φιλέλληνες οι οποίοι με τον τρόπο τους μας εξηγούσαν πως αισθάνονται για την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα και επιθυμούσαν να επισκεφθούν την χώρα.

Έρη: Κάθε παιδί της Ελληνικής αποστολής φιλοξενήθηκε από έναν Γερμανό φοιτητή. Η κοπέλα που φιλοξένησε εμένα, η Κριστίν, ήταν πάρα πολύ φιλόξενη και γλυκιά απέναντί μου. Και απ’ όσο ξέρω και από τα υπόλοιπα παιδιά από την Ελλάδα, οι δικοί τους οικοδεσπότες ήταν πολύ θερμοί επίσης! Πέρα από τα παιδιά που ήταν στην ομάδα μας, γνωρίσαμε και άλλα άτομα διαφόρων ηλικιών (είτε φίλους των παιδιών από την ομάδα είτε άτομα που ήταν παρόντα στα θέματα των ντοκιμαντέρ κ.α.) και αυτό που καταλάβαμε ήταν ότι σε μια μεγάλη πόλη, όπως είναι η Ντόρντμουντ, υπάρχουν άνθρωποι πολλών διαφορετικών εθνικοτήτων, μετανάστες, τουρίστες, και οι Γερμανοί έχουν μάθει να αποδέχονται τη διαφορετικότητα και έχουν δεχτεί κύματα πολλών διαφορετικών κουλτούρων. Εννοείται λοιπόν πως η αντίδρασή τους απέναντι στους Έλληνες θα ήταν φυσιολογική, αλλά μπορώ να πω πως δεν ήταν απλά φυσιολογική… Οι Γερμανοί, λοιπόν, υποδέχτηκαν εμάς τους Έλληνες με «ανοιχτές αγκάλες»! Καμία σχέση με το τι νομίζουμε εμείς, το ότι δηλαδή οι Γερμανοί ακούνε «Ελλάδα» και «ξινίζουν».

dortmund27

  1. Πώς είναι η ζωή ενός νέου φοιτητή στη Γερμανία σε σύγκριση με ενός Έλληνα;

Λίνα: Πιστεύω ότι οι διαφορές μεταξύ των τρόπων ζωής ενός Γερμανού κι ενός Έλληνα φοιτητή δεν είναι μεγάλες. Η ανθρώπινη φύση είναι η ίδια σε κάθε σημείο της γης. Γι’ αυτό η γλυκιά αυτή «απελευθέρωση» που έρχεται μετά το τέλος των σχολικών ετών οδηγεί τον κάθε άνθρωπο στην επινόηση του εαυτού του. Και στην επινόηση αυτή, συμπεριλαμβάνεται και ο τρόπος ψυχαγωγίας και διασκέδασης που δεν διαφέρει πολύ, ανάμεσα στις δύο χώρες. Είχαμε την ευκαιρία να παραβρεθούμε σε αρκετά πάρτι και να ανακαλύψουμε (εκτός της πειθαρχίας) πολλές ομοιότητες με αυτά των Ελλήνων.

Αναστασία: Οι φοιτητές στη Γερμανία έχουν πιο απλή ζωή από των Ελλήνων. Οι φοιτητές στην Ελλάδα διασκεδάζουν περισσότερες ώρες και έχουν πιο έντονη ζωή από ότι οι Γερμανοί. Πιστεύω όμως σε πολλά σημεία υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ μας.

Βάσω: Η ζωή ενός φοιτητή στην Γερμανία είναι σίγουρα πολύ διαφορετική σε σχέση με ενός Έλληνα! Τα παιδιά εκεί μένουν μόνα τους από πολύ νωρίς, ίσως και πριν κλείσουν τα 18, και παράλληλα με την σχολή τους οι περισσότεροι δουλεύουν. Συνήθως συγκατοικούν με ένα ή δυο άτομα, ώστε να μοιραστούν και τα έξοδα!

Άρης: Ο τρόπος ζωής των φοιτητών της Γερμανούς είναι διαφορετικός από τον δικό μας θα μπορούσα να πω. Ζούσαν σε ένα σπίτι μια ομάδα φοιτητών άγνωστοι αρχικά μεταξύ τους. Λειτουργούσαν σαν ομάδα στο σπίτι για παράδειγμα στο να μαγειρεύουν, να καθαρίζουν το σπίτι. Τους άρεσε να οργανώνουν πάρτι στο σπίτι και ο καθένας έφερνε την παρέα του και μπύρες φυσικά.

Έρη: Έχουμε σχηματίσει στο μυαλό μας την εικόνα του «Έλληνα φοιτητή» ως έναν νέο που πέρασε στο πανεπιστήμιο που ήθελε και από τη στιγμή που πάει στην πόλη που πέρασε η ζωή του είναι όλο ξενύχτι, πάρτυ, βόλτες, καφέδες… Ε, και καμιά φορά θυμάται να πάει στη σχολή του και να διαβάσει για τα μαθήματα που δίνει! Για να σας βοηθήσω να σχηματίσετε στο μυαλό σας την εικόνα ενός φοιτητή στη Γερμανία, θα πρέπει να σας πω ότι διαφέρει αρκετά από αυτή ενός Έλληνα φοιτητή.. Φυσικά και οι Γερμανοί φοιτητές θα βγουν να διασκεδάσουν, είναι στη φύση άλλωστε των ανθρώπων τέτοιων ηλικιών να θέλουν να διασκεδάζουν συνέχεια! Απλώς οι φοιτητές της Γερμανίας δεν διασκεδάζουν κάθε μέρα! Συνήθως βγαίνουν κάθε Παρασκευή και Σάββατο βράδυ, και μη φανταστείτε ότι κάθονται και μέχρι το ξημέρωμα (πράγμα που για τους Έλληνες, αντίθετα, είναι σχεδόν «νόμος»). Επίσης, για τους φοιτητές της Γερμανίας η σχολή είναι πολύ σημαντική και δε χάνουν μάθημα! Αυτό το είδαμε και από τα παιδιά της ομάδας που ακόμα και όταν δουλεύαμε πάνω στο ντοκιμαντέρ πολλές φορές έφευγαν γιατί έπρεπε να πάνε στη σχολή!

dortmund20

  1. Πιστεύετε πως τα μηνύματα που δέχονται οι νέοι μέσα από τις ταινίες έχουν αντίκτυπο στον τρόπο σκέψης τους; Κατά πόσο μπορούν να επηρεαστούν από αυτές;

Λίνα: Αυτό σίγουρα εξαρτάται από το επίπεδο που «αφήνει» κάθε άνθρωπος να τον συνεπάρει μια ταινία. Οι νέοι, εξαιτίας της ηλικίας τους, καθώς σταδιακά ανακαλύπτουν τον εαυτό τους, δέχονται πληθώρα ερεθισμάτων τα οποία χρησιμοποιούν ως δομικά συστατικά κατά το χτίσιμο της προσωπικότητας τους. Επομένως, οι ταινίες μιας και μέσω της εικόνας και του ήχου στοχεύουν στον ψυχικό κόσμο κάθε ανθρώπου, επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο σκέψης και αίσθησης, κυρίως του νέου.

Αναστασία: Τα μηνύματα από τις ταινίες επηρεάζουν βαθύτατα τους νέους στον τρόπο σκέψης τους και στον τρόπο συμπεριφοράς τους. Οι νέοι από τις ταινίες λαμβάνουν συνήθως θετικά στοιχεία από αυτές. Θα μπορούσα να πω πως οι περισσότεροι επηρεάζονται πάρα πολύ από τις ταινίες και μπορούν πολλές φορές να ακολουθήσουν αυτά τα μηνύματα στο τρόπο ζωής τους.

Έρη: Οι νέοι μπορούν να επηρεαστούν εύκολα απ’ όσα συμβαίνουν γύρω τους χωρίς καν να το καταλάβουν. Έτσι λοιπόν όταν βλέπουν μια ταινία έμμεσα ή άμεσα αρχίζουν είτε να προβληματίζονται (εάν το θέμα της ταινίας έχει να κάνει με ευαισθητοποίηση όπως για παράδειγμα με το bullying ή με τη φτώχεια), είτε να αρχίζουν να σκέφτονται διαφορετικά ακόμα και στα πιο μικρά πράγματα. Οπότε, βεβαίως, θεωρώ ότι οι νέοι επηρεάζονται πολύ από τις ταινίες, για αυτό πρέπει να δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στο νόημα μιας ταινίας όταν την προετοιμάζουμε και πρέπει να προσέχουμε μη περάσουμε λανθασμένο μήνυμα. Δεν είναι εύκολη υπόθεση!

Άρης: Κάθε ταινία έχει το δικό της μήνυμα και προσωπικά πιστεύω πως λαμβάνουμε τα μηνύματα που μας προωθεί η ταινία, για αυτό άλλωστε υπάρχουν και τόσες διαφορετικές ταινίες. Μέσα από αυτές ο καθένας μπορεί να λάβει το δικό του μήνυμα και αυτό φαίνεται πως αρέσει. Όπως και το φεστιβάλ μας, κάθε χρόνο παρατηρείται πως χτυπάει ρεκόρ τόσο στις συμμέτοχες όσο και στο τμήμα του εθελοντισμού.

dortmund5

  1. Από την εμπειρία σας, θα ενθαρρύνατε και άλλους νέους να ασχοληθούν με τον κινηματογράφο ως διέξοδο από τη καθημερινότητά τους που πολλές φορές είναι αρκετά μοναχική;

Έρη: Ο κινηματογράφος δεν έχει ούτε «όρους» ούτε «κανονισμούς». Είναι ένας από τους λίγους χώρους που δεν περιορίζεται. Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να ασχοληθεί με αυτό εάν του αρέσει. Είναι ένας χώρος που είναι ταυτόχρονα δημιουργικής και εκπαιδευτικής αξίας. Σαν ένα άτομο που άρχισε να συμμετέχει σε αυτό το χώρο καθαρά από τύχη, και τελικά «παθιάστηκε» με αυτό, οφείλω να συμβουλεύσω όλα τα παιδιά που νιώθουν ότι έχουν «πήξει» με τη βαρετή καθημερινότητα, να αρχίσουν να ασχολούνται με τον κινηματογράφο! Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα βγουν κερδισμένοι από αυτό!

Λίνα: Η μοναξιά που περιλαμβάνει η καθημερινότητα κάθε ανθρώπου, μέσω του κινηματογράφου έρχεται σε επαφή και με τις «μοναξιές» των άλλων κι έτσι, παύει να είναι μόνη της. Είναι η στιγμή εκείνη της δημιουργίας και της γέννησης μιας ιδέας στα πλαίσια της συνεργασίας. Συναισθήματα κοινά, που πλημμυρίζουν όχι μόνο ένα σώμα, αλλά το σώμα της ομάδας.

Αναστασία: Εννοείται πως θα ενθαρρύνω άλλους νέους να ασχοληθούν με τον κινηματογράφο είτε επαγγελματικά είτε ως χόμπι, μέσω φεστιβάλ, δραστηριοτήτων στο σχολείο, κλπ. Ο κινηματογράφος είναι φυσικά μία διέξοδος στη μονότονη ζωή που οι νέοι έχουν και θα βοηθούσε να απασχοληθούν δημιουργικά στον ελεύθερο χρόνο τους.

dortmund8

  1. Πιστεύετε πως το ταξίδι στη Γερμανία και η επαφή σας με τα άλλα παιδιά, οι μέρες που περάσατε μαζί, οι λέξεις που ανταλλάξατε, η μοιρασιά των ονείρων και η ματιά σας σε έναν διαφορετικό κόσμο ήταν ένα ταξίδι στα όνειρά σας;

Λίνα: Ακολουθώ κάθε μέρα μια συγκεκριμένη διαδρομή από το σχολείο στο σπίτι μου, που είναι διαφορετική από αυτή που ακολουθεί η Eva (η κοπέλα που με φιλοξένησε) στο δικό της. Είναι διαφορετικά τα μαθήματα που κάνουμε και οι εικόνες που έχουμε κάθε μέρα. Έφτασε όμως μια εβδομάδα, για να ανακαλύψουμε η μία την άλλη. Ξέρω, παρά την χιλιομετρική απόσταση που μας χωρίζει πως όταν περπατάει, της αρέσει να κλωτσάει με δύναμη τα φύλλα των δέντρων του φθινοπώρου. Ξέρει πως όταν κάνει πολύ κρύο μ’ αρέσει να τρώω παγωτό. Ένα ταξίδι λοιπόν, με αφορμή τον κινηματογράφο όχι μόνο μας έφερε σε επαφή με πολλά καινούρια πράγματα πάνω σ’ αυτό ή στα διάφορα αξιοθέατα της χώρας, αλλά και με την καθημερινότητα συνομήλικων μας που ατενίζουν όπως κι εμείς ένα κοινό μέλλον.

Αναστασία: Ήταν όνειρο που έγινε πραγματικότητα και οι εμπειρίες, οι γνωριμίες και όλα αυτά που περάσαμε εκεί ήταν φανταστικά!

Βάσω: Αυτό το ταξίδι ήταν ότι καλύτερο θα μπορούσε να συμβεί στην ζωή μου αυτό το διάστημα! Σε καμία περίπτωση δεν περίμενα ότι θα μου δινόταν κάποια στιγμή αυτή η ευκαιρία. Η εμπειρία ήταν μεγάλη και μακάρι να μου δινόταν ξανά μια παρομοια, όχι μόνο σε μένα, αλλά και στα υπόλοιπα παιδιά! Ενθουσιάστηκα από την πρώτη στιγμή διότι μου αρέσει πάρα πολύ να ταξιδεύω και να γνωρίζω νέους ανθρώπους και ταυτόχρονα αγαπώ πολύ το φεστιβάλ μας. Οπότε τι καλύτερο από τα να κάνεις δυο πράγματα που αγαπάς μαζί; Τα λόγια είναι περιττά μπροστά σε αυτά που νιώθω.. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους μας έδωσαν αυτή την ευκαιρία!

Έρη: Όπως είπα και στην αρχή, οι λέξεις είναι πολύ φτωχιές για να περιγράψουν αυτό το ταξίδι. Πέρα από τις υπέροχες εμπειρίες που ζήσαμε, τις νέες γεύσεις που δοκιμάσαμε, τους νέους φίλους που κάναμε, τα νέα μέρη που είδαμε, τη νέα χώρα και τον πολιτισμό της που γνωρίσαμε, τα ατέλειωτα γέλια που «ρίξαμε», τις αμέτρητες φωτογραφίες που βγάλαμε, κερδίσαμε κάτι πολύ μεγαλύτερο… Δημιουργήθηκε μέσα μας μια καλύτερη ιδεολογία, που απομάκρυνε πολλές προκαταλήψεις. Εξάλλου, αυτό δεν ήταν εξ’ αρχής το νόημα; Ο κόσμος αλλάζει…Εμείς;

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s