Στυγνός δολοφόνος

odos-alexi

Εξάρχεια, Σάββατο βράδυ, 6 Δεκεμβρίου 2008. Συμβολή οδών Τζαβέλλα και Μεσολογγίου. Ο Αλέξης Γρηγορόπουλος με την παρέα του έρχεται σε φραστικές αντιπαραθέσεις με τους δύο ειδικούς φρουρούς που περιπολούν στην περιοχή. Όμως, κανένας ανθρώπινος νους δεν θα φανταζόταν πως λίγα λεπτά αργότερα ο Αλέξης θα άφηνε την τελευταία του πνοή αφού πυροβολείται από τον αστυνομικό Επαμεινώνδα Κορκονέα, εν ψυχρώ. Ξεψυχά στα χέρια του φίλου του, Νίκου Ρωμανού, και λίγο αργότερα η άψυχη, πια, σωρός του μεταφέρεται στον Ευαγγελισμό για να διαπιστωθεί ο θάνατός του.

Το περιστατικό επιφέρει απερίγραπτη οργή και δημιουργεί επεισόδια σε όλη την Αθήνα, με το κέντρο της να θυμίζει εμπόλεμη ζώνη. Ένα μεγάλο γιατί κατακλύζει το μυαλό όλων μας. Ο άδικος χαμός του σημαδεύει ανεξίτηλα τη ζωή των δικών του ανθρώπων. Οι μαθητές και οι φοιτητές βγαίνουν στους δρόμους και διαδηλώνουν. Όμως προχωρούν και σε συμβολικές κινητοποιήσεις, προσφέρουν λουλούδια στους ένστολους και ορισμένοι ξαπλώνουν γυμνοί έξω από την ΓΑΔΑ σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Τρίτη 9 Δεκεμβρίου, η κηδεία του αδικοχαμένου αγοριού. Εκατοντάδες κόσμου καταφθάνουν στο νεκροταφείο του Παλαιού Φαλήρου για να πουν το τελευταίο αντίο…

Οι μέρες περνούν και φθάνουμε στο σήμερα, 7 χρόνια μετά την στυγερή δολοφονία, η ανάμνηση είναι ακόμα νωπή. Ο Αλέξης ζει ακόμα και θα είναι πάντα στις καρδιές μας. Το ερώτημα που έχει μείνει και θα μείνει αναπάντητο είναι ένα. Γιατί;

Αλεξία Παναγιωτοπούλου

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s