Ditti Bürgin-Brook: «Μία ιστορία από τα βάθη της καρδιάς μας»

ditti

Συνέντευξη του παραγωγού της ταινίας «Ο μικρός ορεσίβιος» στις Αλεξάνδρα Μπερτσάτου & Αλεξία Παναγιωτοπούλου

Ποιος ήταν ο ρόλος του παραγωγού κατά τη διάρκεια της παραγωγής της ταινίας;

Ο κύριος ρόλος του παραγωγού είναι να ανακαλύπτει ιστορίες και ύστερα να βρίσκει χρήματα ώστε να πραγματοποιηθεί η ταινία. Εφόσον βρεις τα χρήματα πρέπει να συγκεντρώσεις ανθρώπους και να διατυπώσεις την ιστορία έτσι όπως την φαντάζεσαι. Για παράδειγμα, επειδή χρειάστηκαν 13 χρόνια προετοιμασίας κοιμόμουν το βράδυ και έβλεπα την ταινία ακόμη και στον ύπνο μου. Αυτός είναι ο σκοπός  μου στην πραγματικότητα, να βρω ανθρώπους, να βρω χρήματα και να κάνω το όραμα πραγματικότητα.

Γιατί επιλέξατε να γίνετε παραγωγός για ταινίες παιδιών και νέων και όχι για ταινίες του Hollywood που θα ήταν πιθανώς πιο κερδοφόρες;

Προσωπικά θα ήθελα να αφηγούμαι μέσα από τις ταινίες ιστορίες που αγγίζουν την καρδιά του κόσμου. Ο σκηνοθέτης Xavier Koller έχει ήδη κερδίσει ένα Όσκαρ το 1992 για την ταινία του «Journey of hope» και μάλιστα την είχε φτιάξει για τον ακριβώς ίδιο λόγο. Είπε πως ήθελε να φτιάξει ταινίες για την καρδιά, διότι μόνο τότε θα ήταν επιτυχημένες. Και αυτό συνέβη εδώ, αφηγηθήκαμε μία ιστορία από τα βάθη της καρδιάς μας, από την ψυχή μας  και γι’ αυτό επιτύχαμε πολύ στην Ελβετία και τη Γερμανία. Έχουμε κερδίσει όλα τα είδη βραβείων σε μέρη απ’ όλο τον κόσμο όπως το Σικάγο, το Σηάτλ, και η Ελβετία. Οπότε είμαστε πάνω κάτω σε αυτό την βιομηχανία ,όχι για να φτιάχνουμε ταινίες του Hollywood αλλά για να φτιάχνουμε ταινίες της καρδιάς και της ψυχής. Και μπορεί να μην έχουμε αξιοσημείωτες επιτυχίες στα box office αλλά έχουμε σίγουρη επιτυχία στην καρδιά των ανθρώπων. Αυτό είναι το σημαντικό.

ditti2

Αναφέρατε πως είχατε υπ’ όψιν σας πάνω από 100 παιδιά για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Είναι πάντα δύσκολο να βρεθεί το καστ και το προσωπικό για τις ταινίες σας;

Είναι κυρίως δύσκολο με τα παιδιά. Υπάρχουν μάλιστα τρεις κανόνες που δε θα έπρεπε ποτέ να παραβείς. Ποτέ μη φτιάξεις ταινία στο χιόνι, ποτέ μη φτιάξεις μία ταινία με ζώα και ποτέ μη φτιάχνεις μια ταινία με παιδιά. Αυτά είναι τα χειρότερα που μπορείς να κάνεις διότι δυσκολεύουν την παραγωγή κατά πολύ, και εμείς είχαμε και τα τρία. Πρώτον είχαμε μικρά παιδιά. Επίσης είχαμε άγρια ζώα και ειδικά έναν λύκο ο οποίος δεν ήταν εκπαιδευμένος για ταινία. Ο ηθοποιός και ο λύκος έπρεπε να γίνουν φίλοι και στην πραγματικότητα, το οποίο μας πήρε μισό χρόνο.  Περνούσαν κάθε μέρα χρόνο μαζί και έτσι δένονταν όλο και περισσότερο. Τέλος υπήρχε και χιόνι καθώς γυρίσαμε την ταινία στις Άλπεις.

Ξέραμε από την αρχή τι ψάχναμε ως προς τους ηθοιποιούς και έτσι έπρεπε να ξεκινήσουμε τις δοκιμές για να τους βρούμε. Μάλιστα, δεν μπορούσαμε να βρούμε αυτό το μικρό αγόρι στην Ελβετία. Έπρεπε να  ταξιδέψουμε στην Αγγλία ή κάπου άλλου όπου υπήρχαν σχολές υποκριτικής για παιδιά καθώς δε υπάρχουν στην Ελβετία . Αλλά ευτυχώς υπάρχουν στην Αγγλία και στη Γερμανία.  Οπότε συνειδητοποίησα πως έπρεπε να ταξιδέψω σ’ αυτές τις χώρες για να βρω αυτό που έψαχνα. Πάντως, ήμασταν τυχεροί διότι βρήκαμε ένα αγόρι το οποίο έμενε πολύ κοντά στην περιοχή στην οποία κάναμε τα γυρίσματα. Ήταν ένας πραγματικός ορεσίβιος.

Ποιες ήταν οι δυσκολίες που αντιμετωπίσατε κατά την παραγωγή της ταινίας;

Πρώτα υπήρχε το οικονομικό πρόβλημα. Συνήθως έχεις στη διάθεση σου τρία χρόνια για μία ταινία σαν και αυτή όμως εγώ είχα δεκατρία. Αυτό συνέβη επειδή απέκτησα τα δικαιώματα του βιβλίου το 2002 και τα μοιραζόμουν με τη γυναίκα μου διότι όλα πήγαιναν καλά με την οικογένειά μου, όμως μετά από τρία χρόνια, λόγω προσωπικών ζητημάτων, πήρα διαζύγιο και έτσι έχασα τα δικαιώματα.

Τα επανέκτησα το φθινόπωρο του 2007, για δεύτερη φορά, και ξεκίνησα από το μηδέν, μόνος μου. Όταν αποκτάς τα δικαιώματα για κάποια ταινία έχεις πάντα μία “ημερομηνία λήξης”. Εγώ είχα στη διάθεσή μου τρία χρόνια ώστε να συγκεντρώσω τα χρήματα και τους ανθρώπους οι οποίοι θα συμμετείχαν. Δυστυχώς,  δεν μπορούσα να βρω κανέναν διότι όλοι έλεγαν πως καθώς το βιβλίο ήταν τόσο επιτυχημένο, η ταινία δε θα έβρισκε απήχηση.

Οπότε ανέκτησα τα δικαιώματα ξανά το 2011. Και ξαφνικά κάποιος έρχεται και με ρωτά τι συμβαίνει με την ταινία. Και απάντησα πως χρειαζόμασταν χρήματα. Εκείνος μου είπε πως είχε χρήματα που έπρεπε να διαθέσει κάπου μέχρι το τέλος της χρονιάς καθώς ήταν στέλεχος του επιτροπής που έχει αναλάβει την αιγίδα των τεχνών από την κυβέρνηση. Με ρώτησαν τι ποσό χρειαζόμουν και υποσχέθηκαν να βρουν τα χρήματα.

Ξαφνικά, ύστερα από 12 χρόνια άσκοπης προσπάθειας κάποιος εμφανίζεται και μου προσφέρει χρήματα.. Τόσο απλά! Έτσι μπόρεσα να ξεκινήσω την ταινία τελικά το 2014. Αυτό ήταν το πρώτο πρόβλημα.

Επίσης, είχαμε ακόμη ένα ζήτημα καθώς γυρίζαμε την ταινία στο χιόνι  και είχαμε άγρια ζώα, όπως τον λύκο που ανέφερα πιο πριν. Είχαμε επίσης έναν αετό αλλά δεν το χρησιμοποιήσαμε. Ο εκπαιδευτής μας είπε πως θα πετούσε στον αέρα πάνω από το παιδία αλλά δε συνέβη ποτέ. Πετούσε απλά από τη μία πλευρά στην άλλη και τον περιμείναμε για μισή ώρα μέχρι να επιστρέψει σε εμάς. Οπότε δεν τον χρησιμοποιήσαμε διότι δε έκανε αυτό που θέλαμε … Η αρχική ιδέα ήταν ότι θα πετούσε σε κυκλικές κινήσεις πάνω από το παιδί ενώ εκείνο χόρευε.

Τέλος, έπρεπε να υπολογίζουμε κάθε μέρα τα χρήματα που ξοδεύαμε. Κάναμε γυρίσματα δυο φορές, μια το φθινόπωρο και μία το χειμώνα. Μετά τα πρώτα γυρίσματα είχαμε ήδη ξοδέψει 250.000 ευρώ. Έτσι έπρεπε να βρω κάποιο χρηματικό ποσό πριν τα γυρίσματα που χειμώνα.

Πόσο καιρό πήρε ώστε να ολοκληρωθεί η ταινία;

Λοιπόν, από τη στιγμή που πήραμε το χρήματα (το Μάρτιο του 2014), ξεκινήσαμε  να προετοιμάζουμε την παραγωγή προσλαμβάνοντας ανθρώπους που θα δούλεψαν στα γραφεία. Ύστερα ξεκινήσαμε τα γυρίσματα στις 25 Σεπτέμβρη για 20 μέρες και ύστερα έπρεπε να διακόψουμε ώστε να μοντάρουμε τα κομμάτια που είχαμε τραβήξει. Ξεκινήσαμε πάλι στις 24 Ιανουαρίου συνεχίσαμε μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου. Ύστερα ξεκινήσαμε τις διαδικασίες μετά την παραγωγή και είχαμε την ταινίας στα χέρια μας στις 15 Οκτώβρη. Οπότε ήταν τελικά ένας χρόνος γυρισμάτων, προετοιμασιών, μοντάζ κτλ. Όταν διαβάζετε τις ευχαριστίες στο τέλους ταινίας θα δείτε πως έχουν συμβάλλει πάνω από 500 άνθρωποι.

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s